اعتصاب و اعتراضات کارگران ادامه دارد

Create: ی., 12/02/2018 - 03:29

Author: damoon

Category

ده روز پیش، ما مقاله اول (۱) خود را در مورد اعتصابات و اعتراضات کارگری در ایران منتشر کردیم که در آن به ایده شوراهای مستقل مطرح شده، پرداختیم. از آن زمان تا کنون، علیرغم تمامی تلاش های مذبوحانه رژیم برای مقابله با جنبش کارگری با یاری اپوزیسیون همیشه حاضر در صحنه، نه تنها تاکنون موفق به جلوگیری از رشد فزاینده جنبش نشده، بلکه درست برعکس، جنبش اعتصابی و تظاهرات کارگری ابعاد وسیع تری پیدا کرده و روز بروز بر مبارزه جویی و رادیکالسم آن افزوده میشود. در مواجهه با چنین شرایطی، بنظر میاید که قدم بعدی رژیم برای مهار جنبش اعتراضی، رجزخوانی های هر چه شدیدتر « ضد امپریالیستی » و کوبیدن بر طبل جنگ و تحمیل هر چه بیشتر شرایط « جنگی » بر کشور باشد تا بدین طریق به اهداف شوم خود دست یازد.

ادامه اعتصاب و تظاهرات....

تمرکز اعتصابات و تظاهرات، همچنان شرکت کشت و صنعت نیشکر هفت‌تپه در خوزستان است. این کارخانه نمونه کوچکی از همه آن چیز هایی ست که در دولت جمهوری اسلامی به گند کشیده شده است. این کارخانه ابتدا در سال ۱۳۴۰ در زمان شاه. در زمینی به مساحت ۲۴۰۰۰ هکتار، با جاده های مدرن، مزارع و تحت پوشش کانال های آب (با شرکت پیمانکارهای آمریکایی) ساخته شد. در آن مقطع این مجموعه برای خود اسم و رسمی داشت و از آن به عنوان یک پروژه عظیم یاد میشد. بعد ازروی کار آمدن جمهوری اسلامی، این شرکت در دست دولت باقی ماند و در سال ۱۳۸۱ به رکورد تولید ۱۰۰،۰۰۰ تن شکر رسید.

با این حال، در سال ۱۳۸۴، تنها چند ماه پس از آنکه احمدی نژاد رئیس جمهور شد، تعرفه واردات شکر بطور مرموزی شدیدا کاهش یافت. از آن زمان به بعد شایعه شد که یکی از آیت الله ها و خانواده اش که احمدی نژاد را برای ریاست جمهوری حمایت کرده بود، انحصار واردات شکر را در دست دارد ( بعدها به عنوان مافیای شکر شناخته شد). یک سال بعد عوارض گمرکی برای شکر به صفر کاهش یافت و در سال ۱۳۸۶ به طور ناگهانی زیان دهی کارخانه اعلام شد. در سال ۱۳۹۱، طرح بازسازی شرکت و نوسازی ماشین آلات تولیدی آغاز شد و در سال ۱۳۹۴ به قیمت کل ۲۱۸ میلیارد تومان به بخش خصوصی فروخته شد. صاحبان جدید ( ۲۸ و ۳۲ ساله !) دو شرکت ساختمانی (زئوس و آریاک ) فقط با پیش پرداخت ۶ میلیارد تومان از مجموع قیمت توافق شده، شرکت را تصاحب کردند. از آن به بعد، دو شرکت جدید که هیچکدام از آنها در زمینه کشت و صنعت نیشکر, هیچ تخصصی نداشتند، با انواع کلاهبرداریها، از تقلب ارز، تقلب وام و تقلب ساخت و ساز گرفته تا تلاش برای فروش زمین های کارخانه، تقریبا همه چیز شرکت را تخریب کرده اند، به طوری که به نظر می رسد اکثر بخش های کارخانه از کار افتاده باشند. اما هنوز هم ۵۶۰۰ کارگر در استخدام شرکت میباشند. در این روند، کارگران همواره در معرض خطرات این کلاه برداری ها و اغلب شاهد ماهها تعویق دستمزدها و از دست دادن حقوق بازنشستگی خود بوده اند. کارفرمایان جدید، معادل مبلغ ۸۰۰،۰۰۰ دلار از دولت دریافت کرده اند که به سادگی ناپدید شد و تنها اقدام آنان، اخراج بیشتر کارگران بوده است.

بدین ترتیب، در مقاطع مختلف، کارگران دست به اعتصاب زده اند. در کمتر از یک سال، سه بار کارگران در اعتصاب بوده اند.و اما در مورد سندیکای کارگران کشت و صنعت نیشکر هفت‌تپه؛ این سندیکا در سال ۱۳۵۳ تأسیس شد اما بعد از روی کار آمدن جمهوری اسلامی، فعالیت خود را مجددا در سال ۱۳۸۷ شروع کرد. اگر چه رهبران آن بلافاصله تحت « تهدید امنیت ملی » بازداشت شدند، اما همچنان به حیات خود ادامه داده و نمایندگان خود را در مقاطع مختلف انتخاب کرده است. سخنگوی فعلی کارگران، اسماعیل بخشی ست که چندین بار بازداشت شده است. در مقاله قبلی [۱] ما در مورد تشکیل شورا از او نقل قول کردیم. از آن زمان این جنبش وسعت بیشتری یافته است.

پس از تظاهرات روز جمعه ۱۶نوامبر که به تسخیر مراسم نماز جمعه ختم شد، کارگران نیشکر هفت تپه، روز شنبه در چهاردهمین روز تجمعات خود با حضور یگان های ویژه روبرو شدند، اما با شعار «نترسید، نترسید، ما همه با هم هستیم» همچنان به تظاهرات خود ادامه دادند و در مقابل فرمانداری شوش تحصن کردند.

اسماعیل بخشی در این تجمع چنین گفت :

آقایون ما فقط آمدیم اعتراض مون را نشون بدیم، خیلی هم مسالمت آمیز، چند روزه داریم میاییم اینجا و تو شهر هم که رفتیم پیاده روی کردیم همه مردم از ما رضی بودن و چیزی هم آسیب ندید و نه خسارتی وارد کردیم و حرفی هم بجز حقوق و مطالبات مون نداشتیم چرا این یگان ویژه ها رو آوردن با ما برخورد کنند نمیدونم ولی خواهشی که ازتون دارم، خواهشا مثل روزهای قبلی بدون دعوا و عصبانیت، میدونم همه مون عصبانی هستیم، شما باهاشون درگیر نشید ما فقط داریم اعتراض میکنیم برای مطالبات مون (۲)

روز بعد اعتراضات کماکان ادامه پیدا کرد در پایان این روز دوباره در بخش هایی از سخنرانی خود چنین گفت:

......برادران عزیز امروز چهاردهمین روز اعتصاب ماست، توجه دارید، یک نکاتی رو باید بدانید، همانجوری که جلوی در، متاسفانه خودشون شروع کردند، بی دلیل یگان ویژه رو آوردند آنجا مواظب باشید، ما همه عصبانی هستیم منتها این یک سیاست کثیف قدیمیه، یگان ویژه رو میارن آدمهای عصبانی رو عصبانی تر میکنند، که ما برخورد کنیم یا یک حرکتی رو انجام بدیم، بعد چی میشه صدا و سیمای کثیف و ضد مردمی ( تشویق تظاهرکنندگان ) میاد ازمون بقول خودشون از برخوردا و عرضم به حضورتون درگیری ها همون یه تیکه رو فیلم میگیره و میره تو صدا و سیم میگه اینها اغتشاش گرند. اغتشاش گر جد و آبادتونه! ( تشویق تظاهرکنندگان ) برادرا این چند روز بجای اینکه مسائل ما رو حل کنند تا تونسته اند دروغ گفته اند استاندار و وزیر آمدند تو صدا و سیما گفته اند هفت تپه یک شرکت ورشکسته بوده ................برادارا خواهش میکنم فریب این حرکاتیکه خودشون شروع کرده‌اند را نخورید کاری نکنید که بهانه دستشون بدید که صدا و سیما بیاد این اعتصاب زیبا و مسالمت آمیز ما رو خراب کنه ما حرفمون حقه و تمام مردم ایران و تمام مردم شوش تمام طبقه کارگر فرهنگیان عزیز دانش جویان خانواده ها و همه و همه حمایت کرده اند.................اعتصاب خودمون رو ادامه میدیم،...................... نان، کار، آزادی - اداره شورائی (تکرار این شعار از طرف تظاهرکنندگان ) برادارا یک شعار رو میخوام بلند بگید اینا که یگان ویژه و مثلا پلیس ضد شورش رو گذاشتند، اینا حقوق شون از بیت المالی ست که از ما میگیرند، حالا تفنگ رو گرفتند روبروی ما، اینا یک چیزی رو یکی از شعار های ما رو جدی نگرفته اند، اینو تا جائی که میتونید داد بزنید تا شیر فهم شوند:

نه تهدید نه زندان دیگر اثر ندارد (تکرار این شعار از طرف تظاهرکنندگان ) ................. تنها وصیتی که دارم، مرگ حق است، اگر اسماعیل بخشی به هر دلیلی مرد کسی حق نداره جنازه اش رو خاک کنه تابوت شو میارید تو اعتصابات، مرده من فریاد می زنه ....................... (۳ )

کارگران بمصداق بالاتر از سیاهی رنگی نیست، دست به مقاومت شجاعانه ای زده اند. اکنون رژیم اعلام کرده که کارگران دستمزد یک ماه از چهار ماه معوقه شان را دریافت خواهند کرد. همانطور که اسماعیل بخشی نیز اشاره کرد، حالا شرایط به نقطه ای رسیده که نانوایی ها دیگر نمی توانند به خانواده کارگران اعتصابی برای خرید نان قرض بیشتری دهند. در مواجهه با گرسنگی، آنها بجز مبارزه راه دیگری ندارند. پس از این سخنرانی، اسماعیل بخشی با ۱۸ کارگر دیگر و یک خبرنگار / فعال اجتماعی زنان، سپیده غلیان دستگیر شدند. چند روز پس از آن، بدنبال اعتراضات کارگران، چند نفر از آنها آزاد شدند، اما پنج نفر هنوز در بازداشت باقی مانده اند. چند روز بعد، وزارت کار اعلام کرد که کسانی که آزاد نشده اند، مشکل « امنیتی » دارند! ادعا شده است که بخشی و دیگران شکنجه شده اند، اما این سبب خوف و جا زدن کارگران نشده است.

هر چه قدر در باره اهمیت پیوند این اعتصاب با سایر اعتصابات و اتحاد و همبستگی کارگران گفته بشود، کم گفته شده است، جای بسی امیدواری ست که در روزهای گذشته شاهد نشانه های این همبستگی، نه صرفا بشکل نمادین بلکه در کف خیابان ها و مراکز صنعتی بوده ایم. شعار تظاهرات فولاد اهواز « فولاد، هفت تپه، پیوندتان مبارک » (۴) بیانگر فعالیت خستگی ناپذیر فعالین کارگری در این شرایط بسیار سخت میباشد.

همانطور که در مقاله قبلی مان اشاره کردیم، زنان نیز در کنار مردان، که اکثریت نیروی کار را تشکیل میدهند، در خط مقدم مبارزه بوده اند. به همین ترتیب، شعار « فرزند کارگرانیم کنارشان می‌مانیم » دانشجویان، برای متمرکز کردن کل جنش اعتراضی طبقه کارگر شعار فوق العاده مهم یست. حتی مغازه داران شوش ( که ماهها به کارگران اعتبار خرید دادند ) فروشگاههایشان را در همبستگی با کارگران تعطیل کردند.

رژیم فاسد هیچ چیزی برای ارائه به کارگران ندارد

رژیم چیزی برای ارائه ندارد. هیچ چیزی از آنچه که ما در ماه مه نوشتیم، غیر از بدتر شدن شرایط، تغییر نکرده است.

حالا اقتصاد دغدغه اصلی و روزمره رژیم شده است. « اقتصاد مقاومتی » که رهبر ایران آنرا در چند سال گذشته مدام موعظه کرده، در همان شکل و شمایل موعظه پا را از مسجد و اماکن مذهبی بیرون نگذاشته است، غیر از این نیز نمیتوانست باشد. او که برای سال ها، وجود مشکلات اقتصادی را به دشمنی غربی ها ربط داده و توانسته این رژیم را به قیمت تباهی زندگی چندین نسل از کارگران و زحمتکشان چند صباحی رو پا نگه دارد، حالا شاهد تنگ شدن عرصه برای رژیم جمهوری اسلامی میباشد. آگاه از بی ثمری و بیفرجامی برجام، بی رمقی اقتصاد، رشد روز افزون بیکاری و از همه مهمتر، آگاه از اینکه کفگیر کاملا به ته دیگ رسیده و یاوه گویی های او و امامان نماز جمعه، و مبلغین ریز و درشتش دیگر پشیزی برای مردم ارزش ندارند...(۵)

حالا در همه جا، کارگران شاهد فساد و دو دستگی در درون طبقه حاکمه هستند. سقوط بسیاری از بانک های کوچک در سال گذشته، عمق دست داشتن سپاه پاسداران را در مجموعه ای از شرکت های تقلبی نشان داد و اینکه چگونه رژیم چشم خود را به شکل گیری مافیایی های مختلف بسته است. علاوه بر « مافیای شکر » که در بالا ذکر شد، « مافیای نفت و گاز » (در اطراف خانواده رفسنجانی، رئیس جمهور پیشین) و مافیای های دیگر.....جزو صحبت های روزمره مردم شده است.

ایسنا، خبرگزاری رسمی ایران، در مورد انواع مافیا این گونه گزارش داده است :

مافیای فوتبال، مافیای سینما، مافیای چوب، مافیای کاغذ، مافیای کتاب، مافیای آب، مافیای ارز، مافیای دارو، مافیای سیگار، مافیای شکر، مافیای خودرو …....

و حالا اوضاع طوری شده که اگر بشنویم برای واردات، تولید یا توزیع آبنبات‌چوبی هم مافیایی شکل گرفته تعجب نخواهیم کرد. (6)

بدرجه ایکه تقلبات و فساد سرمایه داران بیشتر آشکار می شود، جناح های مختلف به دریدن گلوی همدیگر روی میاورند. سپاه پاسداران، روحانی و وزیر امور خارجه او، جواد ظریف، را سرزنش میکنند؛ زیرا که توافق هسته ای جلوی تحریم ها را نگرفت ( ایالات متحده حتی تحت اوباما هم تضمین نمیکرد که شرکت های اروپایی در رابطه با تحریم ها ایران توسط آمریکا، بعدا خودشان مورد تحریم امریکا قرار نخواهند گرفت). حالا آنها سعی میکنند که ظریف را در مجلس برای اظهارات پولشویی ( اغلب توسط سپاه پاسداران ) که از نظر او برای اقتصاد ایران مهلک بوده، مورد استیضاح قرار بدهند. در حالی که مقامات بالای حکومتی، در گیر نزاع های درون جناحی یکدیگرندو هیچ راه حلی برای ناآرامی های فعلی کارگران به غیر از سرکوب مستقیم ندارند؛ آنها وظیفه سخنرانی های ابلهانه را به عهده مقامات درجه دو خود گذاشته اند. شاکی از تداوم این حرکت اعتراضی و مطالبه نان، کار، آزادی، اداره شورائی، همچون کسی که با دیدن کابوس ترسناک از خواب پریده باشد، علی اشرف پوری حسینی، رئیس سازمان خصوصی‌ سازی، آنچنان که خبرگزاری تسنیم گزارش داده،‌ در یک مصاحبه‌، این چنین به یاوه گوئی افتاده است :

« در کمونیستی‌ترین کشور‌های روی کره زمین هم چنین حرف‌هایی زده نمی‌شود. مگر نیشکر هفت‌تپه را بخش خصوصی مصادره کرده که چنین حرف‌هایی زده می‌شود؟ حتی در شوروی سابق هم قبل از فروپاشی شوراهای کارگری چنین حرفی نمی‌زدند که کارخانه را بدهید دست خودمان، اگر منافعی هم داشت مال خودمان.» (۷)

این حضرت آقا درست گفته، وقتی که از کمونیستی ترین کشورهای دنیا، کوبا، ونزوئلا، کره شمالی.... یا حتی شوروی سابق مد نظر باشد، معلومه که چنین حرف هایی زده نمیشد، ولی گذاشت آن دوران، مدت مدیدی ست که طشت رسوایی « سوسیایستی» آنگونه کشور ها از بام افتاده و هر گونه تلاش بر استفاده مجدد از آن جسد مرده، چیزی جز بیان استیصال و درماندگی و توسل به آسمان و ریسمان نیست. آری آقایان تازه این شروع کار است، بـاش تــا صـبـح دولـتـت بـدمـد / کـایـن هـنـوز از نـتــایـج سـحر است

حالا به این اصلاح طلب گوش کنید. حسین کمالی دبیرکل حزب کار در نشست هیئت اجرایی خانه کارگر گفت:

سیکل کنونی کشور معیوب است. کجای دنیا وقتی مسائل و مشکلاتی پیش می‌آید و اعتراضات صورت می‌گیرد به پایه ایدئولوژیک آن کشور می‌رسد چرا مسئولان ما بار مشکلات و اشتباهات را به دوش نمی‌گیرند و اجازه می‌دهند که مسائل و مشکلات برعهده اسلام، نظام و رهبری گذاشته شود؟ (۸ )

این آقا از این گونه اظهار فضل های مشعش قبلا هم کرده، حالا لازم دیده است که خودش را به کوچه علی چپ بزند و وانمود بکند که هیچ وقت در این چهل سال گذشته شاهد هیچ مشکل و عیب و ایرادی در این کشور نبوده که بپرسد که کجای دنیا اینطوری هست و یا آنطوری نیست ...اینکه در این کشور مردم حتی حق انتخاب لباس خود را ندارند، اینکه بالاترین رقم اعدامی در دنیا را دارد، اینکه انسانها ولو گنهکار را به سهولت آب خوردن اعدام میکنند، و هزاران اینکه ......ظاهرا برای این آقا موجب شگفتی نشده ….البته طرح این سوالات پوششی ست بر ترس و وحشت از جنش مستقل طبقاتی کارگران و بس، که نه تنها دامن ایشان بلکه دامن همه شان را گرفته …............

آنها خوب میدانند که این اعتراضات میتواند بسرعت به اعتراضات کاملا سیاسی دگرگون شده و کل حاکمیت را به زیر بکشد.

مانورهای امپریالیستی و رجز خوانی های هر چه شدید تر « ضد امپریالیستی »

در این معنا، ترامپ برای جمهوری اسلامی هدیه ایست با ارزش. با روی کار آمدن دولت ترامپ، صف آرایی امپریالیستی نسبت به گذشته آشکار تر و روشن تر شده است. در یک طرف این صف بندی، دولت جمهوری اسلامی قرار دارد که از صفوف خود تحت عنوان « جبهه مقاومت » یاد میکند که کجدار و مریز از طرف روسیه و چین نیز حمایت میشود. در این جبهه ایران با اتکا به دولت بشار اسد، حزب الله، حماس و انصار الله در یمن، سیاست های منطقه ای خود را به پیش میبرد.

آیت الله خامنه ای پس از خروج امریکا از برجام در یک سخنرانی چنین گفت:

تأکید می کنیم جنگ نخواهد شد و مذاکره نخواهیم کرد. البته آنها مسئله جنگ را صریحاً مطرح نمی کنند اما درصددند با اشاره و کنایه، «شبح جنگ» را ایجاد و بزرگ کنند تا ملت ایران و یا ترسوها را بترسانند............... جنگی رخ نخواهد داد چرا که ما مثل گذشته هیچ وقت شروع کننده جنگ نخواهیم بود و امریکایی‌ها هم حمله را آغاز نمی کنند چون می دانند که صددرصد به ضررشان تمام خواهد شد زیرا جمهوری اسلامی و ملت ایران ثابت کرده اند به هر متعرّضی، ضربه بزرگ‌تری وارد خواهد کرد (۹)

چه این گفته برای مصرف داخلی در درگیری های جناحی گفته شده باشد و چه ناشی از ارزیابی از توازن نیروهای منطقه ای و فرا منطقه ای باشد، اما یک چیز مسلم است و آن اینکه جمهری اسلامی از قَبَلِ این رجز خوانی های « ضد امپریالیستی » در این مدت ۴۰ سال بسیار نفی برده و حالا با اوج گیری مبارزات کارگری، طبیعی ست که از این حربه هر چه بیشتر و شدیدتر استفاده کند.

در همایش بین‌المللی «حمایت از مردم مظلوم یمن» در تهران گفته فرمانده هوافضای سپاه که پایگاه‌های نظامی آمریکا در منطقه خاورمیانه « اگرچه زمانی برای ما تهدید بودند اما امروز برای ما فرصت هستند » (۱۰) و یا گفته نماینده رهبر ایران به‌ گزارش ‌ایسنا، آیت الله اراکی « نظر شخصی بنده این است که دوران کمک رسانی مخفی به پایان رسیده است. ما باید علنا بگوییم که کمک می‌کنیم، حمایت می‌کنیم و حق هم داریم » (۱۱) از این منظر، این گفته قابل تامل است.

در طرف دیگر این صف آرایی امریالیستی، امریکا با حامیان منطقه ای خود، عربستان و اسرئیل قرار دارند. صرف نظر از آشفتگی این مثلث ناهمگون، بنظر می آید که سیاست های ترامپ مثل دوران بوش پسر در نهایت دوباره خواسته و یا ناخواسته به پیشبرد سیاست های ایران در منطقه کمک خواهد کرد. تلاش های بی وقفه، نسنجیده، سرهم بندی شده و عجولانه دولت ترامپ با توسل به هر بهانه درست و یا نادرست ( در بیشتر موار )، بنظر می آید که به انزوای بیشتر امریکا بیانجامد. نمونه جالب این نوع تلاش های نسنجیده، اخیرا متهم کردن ایران به مخفی‌کاری درباره انبار سلاح های شیمیایی از طرف امریکا بود (۱۲) که نه تنها روسیه و چین از آن حمایت نکردند و نخواهند کرد بعید است که حتی در کمپ اروپا مورد تائید قرار بگیرد.

این صف آرایی، چه به درگیری مستقیم بیانجامد و چه در حد رجز خوانی بماند، چه تحریم ها شدت بگیرد و چه راه مذاکره باز شود، بر جنش کارگری تاثیر خواهد گذاشت. در مسیر این تحولات، هر آنچه که باشد، تاوان این سیاست ها را مردم ایران علی العموم و طبقه کارگر و زحمتکش علی الخصوص خواهند داد و تنها راه مقابله با آن تشدید مبارزه طبقاتی ست. نمونه درخشان چنین سیاست کارگری را جنبش کارگری در سال ۱۹۱۷ تجربه کرده است (۱۳)

از سوی دیگر، در حالی که تحریم های ایالات متحده که شامل اقلام بشردوستانه، مانند پزشکی [۱۴] نیز میشود، بدون تردید میلیونها نفر را تهدید خواهد کرد؛ اما این امر همچنین به سلاح تبلیغاتی رژیم نیز کمک میکند که هر گونه مقاومت اعتراضی را، همراهی با دشمن تلقی کند.

آینده مبارزه

امروز میتوان نتیجه همه یاوه گوئی های اپوزیسیون رنگارنگ، از جناحهای دولت فعلی گرفته تا اصلاح طلبان، از سلطنت طلبان گرفته تا چپی ها را بوضوح دید. آنان که مدام صحبت از اوضاع مخاطره آمیز ایران، فروپاشی کشور، جنگ داخلی، اشغال، وحدت ملی .. میکردند و چاره کار را شرکت در انتخابات و رای به روحانی میدیدند و یا برجام را حلال مشکلات عرضه میکردند..... حالا چه چیزی دارند که عرضه کنند؟ در حقیقت هیچ چیز .

اعتصاب پر شکوه کارگران در هفت تپه، هپکو، فولاد اهواز، زنجان و عسلویه .................بر روی همه این ادعاها خط بطلان کشید، شعار کار، آزادی - اداره شورایی در همه جا در بهت و ناباوری همگان طنین انداز شده است، حمایت سایر کارگران، معلمان، کارکنان ادارات و همه و همه، بارقه های امید را در دل میلیون نفر زنده کرده است. در مقابل کوبیدن بر طبل جنگ نیروهای امپریالیستی، شعار ما هیچ جنگی مگر جنگ طبقاتی ست. با تشدید مبارزه طبقاتی، توازن قوا در ایران در حال عوض شدن است. چهل سال پیش اعتصاب با شکوه کارگران نفت، به حیات رژیم شاهنشاهی خاتمه داد اما با روی کار آمدن جمهوری اسلامی، نه تنها چیزی برای کارگران تغییر نکرد که شرایط بدتر هم شد.

این گفته ها به معنای این نیست که این جنبش با مشکلات عدیده ای مواجه نخواهد شد. رژیم همراه با سرکوب مستقیم، به تاکتیک های کثیف که در طی این سال ها بکار بسته، دست خواهد زد. رهبران مستقل واقعی طبقاتی را دستگیر خواهد کرد، ایدئولوژی های خود را در مجمع های کارگری نفوذ خواهد داد تا هر گروه به طور جداگانه مبارزه کند، که همه اینها شناخته شده اند. کارگران باید در برابر اشاعه گمراه کننده چپ سرمایه، که حول و حوش جنبش طبقاتی مشغول فعالیت اند، مقاومت کنند. اتحادیه های کارگری در حالی که رقابت های داخلی فرقه گرایانه را در میان کارگران ترویج میدهند، سعی خواهند کرد موضوع را به خواسته های صرفا اقتصادی کاهش دهند و این یک خطر واقعی برای اتحاد طبقاتی خواهد بود.

در حال حاضر دروغهای زیادی در رسانه های اجتماعی و رسانه های جمعی سرمایه داری، در مورد اهداف جنبش وجود دارد، شایع ترین آن این است که کارگران صرفا خواستار دولتی شدن دوباره شرکت هستند.

و هم اینکه، فراخوان برای شوراها و خواست اداره شورایی، صرفا بدست گرفتن کارخانه میباشد و نه دولت. این نگرش، بر این فرض بنا شده که هر کسی میتواند بهتر از صاحبان دلقک صفت کنونی این شرکت، امور را اداره کند، اما اینکه اداره یک شرکت سرمایه داری در میانه یک بحران، چیزی بیش از خود استثماری ناامید کننده نیست، مد نظر قرار نمیگیرد. آخرین چیزی که کارگران نیاز دارند این است که کارخانه ها را اشغال کنند و تلاش کنند تا آنها را همچون قلعه های کارگری به کار گیرند. رژیم می تواند آنها را به حال خود گذاشته تا خودشان از پا درآیند، همانطور که دولت جیولویتی در سالهای۱۹۱۹ تا ۱۹۲۰ با شوراهای کارگری در ایتالیا انجام داد.

اینکه آیا جنبش این را تشخیص میدهد یا نه، فراخوان برای شوراها، برای سرمایه داری ایران در واقع قابل قبول نخواهد بود. حالا سئوال اینست که سمت و سوی جنبش چه خواهد بود ؟ فراخوان برای مدیریت تولید، در تحلیل نهائی، تشخیص این مسئله نیز هست که سیستم قدیمی دیگر کار نمیکند. با این حال برای پیشروی بیشتر، پیشروان کارگری نیاز دارند که خود را بصورت به یک نیروی سیاسی مبارز، متشکل کنند، که نه تنها جهت برنامه را برای طبقه کارگر به طور کلی فراهم می کند، بلکه در جستجوی پیوند خود با جنبش گسترده تر کمونیست بین المللی نیز خواهد بود. با این حال، تنها تضمین هر نوع موفقیتی در گسترش وسیع مبارزه در سراسر ایران خواهد بود و فراتر از آن، اگر شعله مقاومت در جاهای دیگر نیز بلند شود ...

دامون سعادتی

۲۹ نوامبر ۲۰۱۸

یاداشتها:

[۱] http://www.leftcom.org/fa/articles/2018-11-19/بحران-و-خیزش-مبارزه-جویی-…

[۲] https://www.youtube.com/watch?v=uYUB5_H1RhE

[۳] https://www.youtube.com/watch?v=ard50H8QHYw

[۴] https://www.youtube.com/watch?time_continue=15&v=fSm27SkOllY

[۵] http://www.leftcom.org/fa/articles/2018-05-12/ایران-جنگ-طبقاتی-علیه-تشب…

[۶] https://www.isna.ir/news/96111609483/آیا-در-ایران-مافیا-وجود-دارد

[۷] https://www.dw.com/fa-ir/iran/a-46358358. By “us” here we assume he means the Islamic State and its corrupt ruling class.

[۸] http://www.bayanema.ir/news/15433

[۹] http://www.leader.ir/fa/content/21861/