Proletaryanın Enternasyonal Partisi İçin

(İtalyan yoldaşlarımızdan yaptığımız bir önceki çeviride (https://www.leftcom.org/tr/articles/2022-11-17/kurumsal-partilere) Proletaryanın Enternasyonal Partisinin ne olmadığını ele almıştık, burada ise ne olduğunu açıklıyoruz. Parti ve sınıf arasındaki ilişkinin daha kapsamlı bir şekilde anlaşılması için bir kez daha herkesi web sitemizde yer alan belgelere yönlendiriyoruz.)

Marksist analize bağlı olarak kapitalizme karşı gerçek bir komünist alternatifin ancak proletaryanın devrimci eylemi sayesinde inşa edilebileceğine inanıyoruz: hiçbir Parti sınıfın yerini alamaz. Bununla birlikte, ekonomik sistemin ve toplumun devrimci bir dönüşümü için Devrimci Partinin rolünün vazgeçilmez olduğuna inanıyoruz.

Daha önce belirttiğimiz gibi, biz tüm kurumsal partilere karşıyız. Bugünlerde herkes "Parti" kelimesini seçimlerle ve burjuva kurumlarıyla ilişkilendiriyor. Bu da Togliatti'nin eski İtalyan Komünist Partisi ve ortakları yüzündendir. Devrimcilerin tarihsel olarak Komünist Partiye atfettikleri işlev, bugün insanların (komünist olduğunu söyleyenlerin bile) düşünmeye alışık olduklarından oldukça farklı bir şeydi. Komünist Partinin işlevi şudur:

"...proletarya kitlelerine sosyalizm fikirlerini ve politik bilinci aşılamak ve işçi sınıfının kendiliğinden hareketiyle ayrılmaz bir şekilde bağlantılı devrimci bir parti örgütlemek ... işçi sınıfının politik gelişimini ve politik örgütlenmesini kolaylaştırmak." (Lenin, Hareketimizin Acil Görevleri)

"..."devrimci ruhun zayıflaması" ne kadar belirgin olursa olsun, bir mücadele örgütünün inşası ve politik ajitasyonun yürütülmesi, her dönemde, her türlü "donuk, barışçıl" koşulda gereklidir; dahası, patlama ve taşkınlık dönemlerinde örgütü oluşturmak için çok geç olduğundan, bu tür bir çalışma tam da bu tür dönemlerde ve bu tür koşullar altında özellikle gereklidir; parti, her an faaliyete geçmeye hazır durumda olmalıdır." (Lenin, Nereden Başlamalı?)

Toplumun devrimci dönüşümü, proleter sınıfı baş kahraman olarak gören bir eylem olmalıdır. Ancak proleter kitle kendiliğinden "sadece" bir sınıf içgüdüsü geliştirir, yani kapitalizmin üstesinden gelmenin pratik ihtiyacını algılamadan, onu anlık ekonomik koşullarını savunmaya iten bir bilinç geliştirir. Bu, uzun süreli ve kararlı bir mücadeleye yol açabilir, ancak stratejik açıdan daha ileri gidemez. Bunun nedeni elbette aptallık değil, burjuvazinin sahip olduğu ideolojik hakimiyetin sürekli etkisidir. Burjuvazi bizi özellikle, her şeye rağmen bu ekonomik sistemin "gerçekçi" olarak uygulanabilir tek sistem olduğuna, tarihsel bir ürün değil neredeyse doğal bir sonuç olduğuna ve bu nedenle değerli bir şey olarak savunulması, gerekirse iyileştirilmesi, ancak asla doğrudan saldırılmaması hatta değiştirilmemesi gerektiğine inandırmayı başarmıştır.

Komünistlerin işlevi tam olarak budur: sınıf için devrimci bir politik referans noktası olmak, sınıfa devrimci fikirler, bilinç ve politik gündemler kazandırmak. Komünist Parti devrimci öncünün, devrimci bir bilinç geliştirmiş olanların (kapitalizmin doğasının ve bu sistemin üstesinden gelme ihtiyacının farkında olanların) örgütü olmalıdır. Bu nedenle Parti en bilinçli proleterleri ve aynı zamanda proletaryanın çıkarlarını kendi çıkarları haline getiren devrimci bir bilinç geliştirmiş proleter olmayanları (köken sınıflarının çıkarlarını terk edenleri) bir araya getirir.

Proletaryanın devrimci partisi bir kitle partisi değil, komünist kadroların öncü partisi olacaktır. Bununla birlikte, bir bütün olarak sınıfa hitap eden bir Parti olmalıdır, çünkü devrimin öznesi sınıftır.

Komünistler, kendi güçlerinden bağımsız olarak ve tarihsel aşamadan bağımsız olarak sınıfa müdahil olmak zorundadır. Proleter mücadelelere müdahale ederek deneyim zenginliğini arttırmak, analitik yeteneğini ve politik programını sınıfın gerçekliğini deneyimleyerek zenginleştirmek. Sınıf mücadelesinin politik bir aracı olarak Parti, mücadelelerin geri çekilme ya da yeniden başlama aşamalarından bağımsız olarak, sınıf mücadelesinde her zaman var olmak için çaba göstermelidir.

"İşçi mücadelesinin mevcut güvensiz ve zayıf koşullarında, ne kadar küçük olursa olsun, devrimci talepler ileri sürmek; sonuçları kadar niyeti de her zaman tartışmalı ve bireysel olan teorisyenlik ve daktiloyla sınırlı kalmayan aktif bir siyasi militanlığa girişmek." (Onorato Damen)

Komünistler sınıf mücadelesine aktif olarak katılarak müdahil olurlar, aynı zamanda devrimci bir politik referans noktası olarak hareket ederek, müdahale ettikleri sınıf kesimini kendi sömürü koşullarının devrimci bir eleştirisine doğru harekete geçirirler.

Teorik hazırlık, pratik örgütlenme ve politik önderlik organı olan Parti, bu nedenle sınıf mücadelesinin bir ürünü ve aynı zamanda bir faktörüdür; proleter devrimin gerçekleştirilmesi için vazgeçilmez bir araçtır.

Parti, bilimsel sosyalizmi ayırt eden teori ve eleştirinin sürekli detaylandırılmasıyla; kadrolarının oluşumu ve günlük politik mücadeleye dahil edilmesiyle; sınıf için ve sınıfla yakın temas halinde örgütsel büyümeyle beslenir.

Parti asla grupların gelişigüzel birleşmesinin ve programların uyarlanmasının bir sonucu değil, militan rolünü kendiliğinden kabul eden, ilkelerini, taktiklerini ve amaçlarını kendi amaçları haline getiren devrimcilerin birleşme merkezi olacaktır.

Parti, devrimci proletaryanın politik mücadele örgütüdür. Onu oluşturan unsurlar, işyerlerinde, mahallelerde ve diğer tüm proleter ortamlarda, sınıf programının savunulması ve yayılması için aktif olarak çalışırlar - ya da bu mücadeleye yararlı bir şekilde entegre olur ve yardımcı görevler üstlenirler.

Devrimci örgüt, aynı yöntemi, aynı ilkeleri ve örgütün temel belgelerinde (platform, tezler vs.) ifade edilen aynı hedefleri paylaşan kadın ve erkeklerin örgütü olmasıyla karakterize edilir.

Burjuva solunun partileri kendilerini yönetim organlarıyla ve hatta liderleriyle özdeşleştirirken; devrimci parti, militanlarının tamamına değer verir. Partinin iç yaşamı, kesinlikle zorla dayatmalardan kaynaklanmayan, ancak -mutlak garantiler olmamakla beraber- ortak ilkeler temelinde tartışma yoluyla tüm militanların Partinin politik çizgisinin kahramanları olmalarını sağlayan teorik ve pratik homojenleşme sürecinin bir parçası olan organik birliğin gerçekleştirilmesine yönelik demokratik merkeziyetçilik yöntemiyle yönetilir.

Proletaryanın Partisi ancak enternasyonal ve enternasyonalist olabilir; proleterlerin enternasyonal birliğinde kapitalist sisteme son verebilecek gücü görmekte başarısız olamaz. Parti için çalışmak, gelecekteki Komünist Enternasyonal için çalışmak demektir.

12 Mayıs 2020

उपनाम